این نمایشگاه، مجموعه‌ای است از نقاشی‌های کودکان نه ساله مجتمع نور مبین شهر بسطام، که اساطیر و داستان‌های شاهنامه را به تصویر کشیده‌ اند. کودکان در انتخاب تکنیک و رنگ آزاد بوده اند و بر اساس تصورات و تخیلات کودکانه‌‌شان اساطیری از شاهنامه که داستان‌های‌شان را پیشتر آموخته بودند، تصویر کرده اند.در استیتمنت نمایشگاه چنین آمده است:
نیچه در استعاره معروف«شتر، شیر و کودک» نهایت دگردیسی جان را کودک شدن دوباره می‌خواند؛ آن «آری‌گویی» که برای «بازیِ آفریدن» بدان نیاز است. آنچه به تعبیر دیگری از راسکین دعوت به «معصومیت نگاه» در آفرینش هنری است. چیزی که هنرمندانی چون پیکاسو، کاندینسکی، کله و ماتیس با جمع‌آوری مجموعه بزرگی از نقاشی کودکان در پی آن بوده اند.
دیدن این مجموعه تنها دیدن مجموعه‌ای زیبا از نقاشی‌های کودکان نه ساله نیست؛ جست‌وجویی برای یافتن آن «آری‌گویی»، زمانی برای تمرین «معصومیت نگاه» است. پیکاسو می‌گفت «چهار سال طول کشید تا چونان رافائل نقاشی بکشم، اما عمری زمان برد تا چون کودکان نقاشی کنم».
تا این جست‌وجو به کجا می‌بَرَد ما را.