محیط زیست شهری به خصوص کلان شهر‌ها در دهه‌های اخیر و در پی خسارات و تهدیدات انسانی مورد توجه بیشتری قرار گرفته، چرا که سلامت جسمی و روانی میلیون‌ها شهروند در گرو کیفیت محدوده محیط زندگی آنهاست. شهر تهران نیز با بیش از ۱۰ میلیون نفر سکنه، کلان شهری است که با مشکلات فراوان محیط زیستی دست و پنجه نرم می‌کند؛ کلان شهری که در روزگاری نه چندان دور به جای رویش بی‌رویه آهن و سیمان، صاحب باغ و درخت فراوان بود. «باغ»‌ها از حیات بخش‌ترین زیست بوم‌های شهری به حساب می‌آیند که در تلطیف و تصفیه هوا، ایجاد نشاط، ارایه منظر، همچنین پاسخگویی به نیاز بی‌جایگزین انسان به طبیعت نقش بسیار مهمی دارند. اما به دلیل جمعیت رو به تزاید و البته سوءاستفاده از نیاز به مسکن، هر روز با قطع اشجار و تغییر کاربری باغات تهران روبرو و شاهد رجحان منافع اقتصادی زودبازده وکوتاه مدت بوده‌ایم که بیشترین لطمه و آسیب را به ساختار زیستی تهران زده است.
انعکاس این لطمه را شاید بیش از هر جا بتوان در روح حساس هنر جستجو کرد؛ آنجا که انتقال پیام بهتر صورت می‌گیرد و انگیزه برای مقابله با روندهای مخرب هم بیشتر ایجاد می‌شود. افزایش آگاهی‌های عمومی مردم به کمک هنرمندانی که در حوزه‌های مختلف، دغدغه محیط زیست دارند، فرصت مغتنمی برای مسوولان و متولیان است تا به پشتوانه مردم آگاه و وجدان‌های زنده به اهداف خود برای توسعه پایدار دست یابد. اگر چه در کنار چنین حرکت‌هایی، ضرورت دارد موضوع در برنامه ریزی شهری، در اجرای طرح‌های تفصیلی و در نظارت بر امور شهرسازی از سوی شورا‌ها مورد توجه خاص قرار گیرد.
با تشکر از برگزارکنندگان نمایشگاه عکس «دیستوپیای توتستان» که به نظر می‌رسد تلاشی برای نقش‌آفرینی شهروندان مسئول در به تصویر کشاندن ابعاد منفی و آزاردهنده نابودسازی باغات تهران با هدف تغییر کاربری باشد، یک بار دیگر بر نقش هنرمندان برای احیای طبیعت و محیط زیست تاکید کرده و برای همه آنان در رشته‌های مختلف هنری آرزوی توفیق دارم.

معصومه ابتکار
معاون رییس جمهور و رییس سازمان حفاظت محیط زیست