گل نمادیست بسیار پیچیده. دو خصلت دارد از سویی جلوه ای از کمال آسمانی است و از سویی بیانگر رنج زمینی. زمان را با جاودانگی در هم تنیده و مرگ را با زندگی همراه کرده است. گویی خصلت زنانگی را به روشنی نمایان ساخته است.
دره‌ام چه سرسبز بود روایتی از زنان این سرزمین جاوید است که این دوگانگی را چه زیبا می‌سازد. آنها که در هنگامه کشمکش دوران و جنگ این زمانه که با عصر مدرن و صنعتی شدت یافته چنان تن و روانشان را تیغ بر آن رنجه ساخته که بسان گل‌هایی که از شاخه خود جدا شده و از بنیان خود فرو افتاده شده‌اند.
با این همه چنان واکنشی توانمند از خود نشان دادند که از زن، آزادی، اصالت، قدرت و خواسته‌های خویش تعریف جدیدی را نمایان ساخته‌اند. این خواسته‌ها تاکنون از دیده‌ها نهان بود و زیبایی آشکارا و جادوانه آنها، آن خواسته‌ها را نهان ساخته بود و اینک نمایان شده است.
بسادگی نمی‌توان گفت که آیا کامیابی در این هنگامه از آن آنان بوده و آیا توانسته‌اند بزرگی از دیر باز پنهان مانده خویش را عیان سازند  که این پرسش بسیار ساده‌ای نیست.

مرتضی افراشی